ogqozo

Jak na zawołanie dzisiaj medią opowiadają o tym, że Maresca POWAŻNIE ROZWAŻA swoją przyszłość. Szoku nie ma, trener już parę razy publicznie mówił, że wielkie ma dylematy i ciężkie żale do rozważania w kwestii kierunku tego klubu. Nie ma co, nie wygląda to teraz dobrze. Pozwolili Bournemouth na zbyt wiele u siebie - ekipa, która nie wygrała od października, spokojnie mogła, za to Chelsea oddała tylko 3 celne strzały. Z Aston Villą również wynik mógł być słabszy, gdyby nie obrony Sancheza. Tak samo można opisać niedawne 0-0 z Bournemouth na wyjeździe. Również porażka z Leeds 3-1 nie była wynikiem tego, że Leeds miało 3 okazje i akurat im się fuksło. Rozwój ekipy ewidentnie teraz zawodzi. Nie widać tej solidności defensywnej sprzed paru miesięcy. Praktycznie każdy przeciwnik tworzy znacznie więcej okazji, niż jeszcze niedawno tworzyła Barcelona. Szybko poszło, ale teraz Maresca wydaje się na skraju odejścia.

Zobaczymy, co z tego się stanie. Semenyo podobno bardzo blisko. Ciekawa sprawa dla zawodnika, bo jest taką opoką w swoim klubie, a w Man City dość pewnie się czują z Doku, Cherkim i Haalandem w ataku. Ponadto 21-letni Savinho rzadko dostaje szansę na ataku, a jak dostaje, to wypada często bardzo dobrze. Ofensywniej lubi też grać Foden. No ciężko mu będzie. Cena transferu wcale nie wydaje mi się taka "niska", jak media mówią. Ale to zawodnik "współczesnej Premier League", zapierdala po boisku, biegnie w górę i w dół przebojowo.

Kepler osiągnął w tym roku takie sukcesy, że trudno nie patrzeć na ich kolejne projekty (nagrody dla "najlepszej gry indie" ma ten wydawca wydający innym gry w banku!). O ich nowym studiu w Tokio da się na razie powiedzieć tyle, że stworzyli je wielcy fani anime, dla których przeprowadzka do Japonii pewnie jest spełnieniem nerdowskich marzeń. Do robienia scenek użyli też pomocy studia znanego z "Weakest Tamer". Niemniej, o jakości samej gry na razie nic się nie da powiedzieć. No czekam.

No, pisałem to wiele razy tutaj. Praktycznie wszystko, czego wymagają walki, to przygotowania ekipy pod danego przeciwnika, tylko że dopiero podczas walki wiemy, na co przygotować, a jednocześnie wtedy już nie możemy tego zrobić hehe. Niby dość częste dla RPG-ów (SMT w sumie tak działa, że jak masz odpowiedni żywioł to wygrywasz, a jak przeciwnik wali w twoją słabość to przegrywasz), ale tutaj wyjątkowo zauważalne. Niby jest bowiem "QOL", ale nie tego, co faktycznie ma znaczenie. Nadal nie wiemy przed walką nic o przeciwniku, a niby-fajny "szybki restart" w sumie nic nie daje, no chyba że ktoś liczy na lepsze losowanie i "może tym razem ten atak 50% trafi i wygram". Co jest jednak dla mnie mało pociągającym sposobem grania. Na szczęście gra jest generalnie bardzo łatwa dla fana serii, a w miarę zdobywania możliwości "przegięte" buildy niemal same się tworzą - powiedziałbym, że w grze jest dosłownie kilka bardziej wymagających walk pod koniec, o ile pamiętam opcjonalnych (i one dokładnie tak wyglądają lol - boss ma takie skille że trzeba BARDZO specyficznie dobrać ekipę żeby z nim pofechtować, no ale żadne IQ nie sprawi, że będziesz te skille znać zanim nie zaczniesz walki, obejrzysz scenki i loadingi, i ich doświadczysz). Głównie to jakoś mi złagodziło tę cechę.

Mają dosłownie 2 punkty przewagi i Man City wygrywa każdy mecz, nie nazwałbym tego "2 metrami od kibla" lol. Jeszcze niedawno klub był corocznie 30-40 punktów za Man City, a teraz widzę wszędzie więcej szydery z Arsenalu że jest pierwszy ALE MOŻE JESZCZE STRACIĆ niż z innych że są poniżej ich. Zauważyłbym, że Arsenal ma po połowie sezonu 45 punktów. Cały sezon na 90 punktów oznaczałby dosłownie najlepszy sezon w historii klubu, ex aequo z legendarnym 2003-04. Ot, takiego "byle się nie zesrać" wymaga się od ekipy Artety hehe.

Jest w tym coś niesamowitego. Jeszcze nikt nie spędził pierwszej połowy sezonu bez ani jednej wygranej. A jakieś rekordy (Derby w 2008 nie wygrało 32 meczów z rzędu!) zazwyczaj biły kluby "jojo", które ledwo co awansowały z drugiej ligi i nie miały widoków. A nie klub, który od 6 sezonów w sumie dość solidnie sobie radził z unikaniem walki o utrzymanie. Jasne, co roku osłabiają swój skład, ale nadal chyba mają większe możliwości i budżet, niż niejeden inny klub w lidze. Taki Larsen był chyba całkiem solidnym napastnikiem jeszcze rok temu, a teraz jest gorszy od Gyokeresa, kompletne dno.

PO CICHU gra znalazła się wysoko na listach top roku z dużymi głosowaniami, jak np. Polygon i Eurogamer. Prawie każda gra ponad nią na liście była duuużo mocniej promowana. Raz jeszcze Polska królem świata. Eurogamer readers' top 50 games of 2025 - "It made me cry three times" | Eurogamer.net

Wygrana Romy kończy rok we Włoszech. Trudno może w to uwierzyć, ale w roku kalendarzowym 2025, najwięcej punktów w Serie A zdobyła zdecydowanie Roma. Ekipa, która jest na 10. miejscu w Europa League, swoją drogą. Liga pozostaje zacięta, i ogólnie ciekawa. Wydaje się, że cała górna połowa tabeli może nagle zaliczyć dobrą albo złą passę. Taka Atalanta jest wysoko w LM, Bologna co roku zaskakuje tym że nadal im idzie, Como imponuje tym że mimo niskiego budżetu i no name'ów w składzie ma styl jak Barcelona (choć ich lider, Paz, prawie na pewno wróci do Realu Madryt latem). Potęgi niby zawodzą, ale wszystkie są na razie w walce o czołowe miejsce. Trudno powiedzieć, komu jak idzie. Gwiazdą Romy w ostatnim czasie był bramkarz Svilar, ale dzisiaj dobrze pokazał się Ziółkowski. Młody Polak zaczął grać z racji kontuzji. Roma chce zatrudnić dorosłego stopera zimą - ma to być Disasi, acz Milan też na niego chętny. Dziś jednak "polski Huijsen" zebrał wiele pochwał za mecz i chyba jeszcze pogra.

Dobrze zauważone. Grafika na ogłoszeniu o pracę z zeszłego roku zawierała postaci jakby wyjęte z Princess Crown. Byłby to na pewno ciekawy comeback. Princess Crown sprzedało się kiepsko (może dlatego, że Saturn był u zmierzchu w momencie premiery), ale Kamitani ustanowił swoją reputację z pięknym pixel artem 2D. Chociaż Atlus podjął projekt, to ostatecznie Kamitani stracił pracę po tej wtopie i założył Vanillaware. Nie udało się żadnemu wydawcy wcisnąć ostatecznie następcy Princess Crown - dlatego Kamitani trochę pozmieniał i ostatecznie zrobiono z tego najpierw Odin Sphere, a potem Dragon's Crown. Niemniej zawsze mówi, że kultowa popularność uważanego za wyjątkową grę Princessy sprawiała, że wydawcy chcieli w ogóle z nim rozmawiać i że gra ma oddanych fanów wśród nich. Ta powstająca gra zapowiada się na coś w podobnym stylu do Dragon's Crown, ale zrobienie w końcu oficjalnego następcy Princessy po 30 latach byłoby symbolicznym powrotem na tarczy. Kamitani zapowiadał już wcześniej, że po skończeniu Unicorna, duże siły całej firmy przejdą na developerkę "jego" gry, więc za niedługi czas powinna być jakaś zapowiedź.

To forum nie stoi raczej grami narracyjnymi lol, w sumie wszystkie najlepsze scenariusze w historii gier nie mają swojego tematu. The Hundred Line nie ma, 1000x Resist nie ma, Deltarune nie ma (Undertale prawie nie ma), nie wiem, Citizen Sleeper. Nawet zachodni Dispatch chyba nie ma, a jest coolerski superbohaterski niejapoński. Ciesz się, że tutaj jest trochę walk do krytykowania i aż dwie strony hehe.

Ja z niego chichram, bo był taki typ internauty (Amerykanie przeżywający sport w tabelkach "goal+assists/90" itd.), który strasznie hype'ował Gyokeresa, jak to każdy klub który go nie sprowadza to debile itd. Jebali mnie za to, że wątpiłem w dominację Lorda Gyoka, więc teraz muszę beczyć z tego, jak beznadziejny jest. Ale tak szczerze, to granie na "dziewiątce" jest trudne. Ile osób naprawdę robi to dobrze i regularnie gra dobre mecze, a nie znika w trudnym meczu? Haaland, Ekitike, Igor Thiago, może Richarlison, może Calvert-Lewin. Następni to już zawodnicy, którzy na tej pozycji mają mecze dobre, ale i sporo anonimowych, jak Woltemade, Joao Pedro, Mateta, Jimenez, Igor Jesus. Potem jeszcze mamy graczy, którzy cały czas grają na "9", chociaż zawsze mają nieudany mecz, jak Larsen z Wolves, Isidor z Sunderlandu, Barry i Beto na zmianę w Evertonie, Welbeck, Evanilson, czy też do wczoraj beznadziejny Ollie Watkins. Gyokeres i jest bez formy, i gra zachowawczo, to drugie być może jest poleceniem Artety, bo wiemy, jak gra Arsenal teraz - wiecznie posrany, by nie popełnić błędu. Arsenal w tym roku postawił na głębię składu, dodatkowe opcje - Gyok to dla mnie był taki zakup luksusowy, typu "mamy kasę, a spróbujmy, może wyjdzie". Trochę śmieszne, że ci zawodnicy do "głębi" tani wcale nie są, ale trudno, klub doszedł do tego etapu, że trudno coś ulepszyć bez ryzykowania, że zmiana więcej zepsuje, niż poprawi. Havertz ma chyba wrócić niedługo, może będzie dobry. Na razie Merino to sto razy lepsza "dziewiątka" niż Gyokeres, ale też nie zawsze powala, szczerze mówiąc. Jesus grał w pucharku cały mecz i też chyba jakoś nie wymiótł.

Uematsu przedstawiać nie trzeba, ale praktycznie wszystkie gry, nad którymi pracował przez ostatnie 20 lat, już owszem lol. A może trochę szkoda, bo to często nieoczywiste, acz urocze jRPG-i, od Last Story przez automatoe Lord of Vermillion (pograć nikt nie pogra, ale jaki soundtrack!) do niedawnego Fantasiana i tegoroczny Fantasy Life.

Jeśli masz rywali, którzy wygrywają każdy mecz (i nie muszą wystawiać Gyokeresa w jedenastce), to będzie zawsze ciężko. Man City wiadomo, złapało swój rytm, Cherki nowy Messi chyba. Co gorsza jeszcze Aston Villa wygrywa jak powalona, KAŻDY mecz wygrywają jednym golem, ale wygrywają. Pokonując Chelsea, nieźle już odskoczyli reszcie i są ostro w walce o mistrza na ten moment. No i teraz pytanie, co się stanie we wtorek w bezpośrednim meczu. Arsenal ma szansę coś jednak udowodnić i zastopować Aston Villę, albo to ona ich strąci z fotelu lidera. Najbliższy miesiąc dla Arsenalu może jak na ironię zastopować krytykę (Villa, Chelsea, Liverpool, Man United), bo z lepszymi rywalami nikt się nie będzie czepiał, jeśli "tylko" wygrają w nieprzekonującym stylu. No, o ile wygrają. Przydałby im się ktoś, kto jak strzela na bramkę z normalnej akcji to czasem zdobywa gola, bo tak jak teraz to będzie ciężko.

Ciekawy moment dla Manchesteru United. Chyba po raz pierwszy, Amorim się oficjalnie ugiął i gra czwórką obrońców. Skład specyficzny. Nie ma Bruno, nie ma Beumo. Kontuzje też De Ligta i Maguire'a, na Afcon pojechali też Diallo i Mazraoui, więc ciężko. Wracają do jedenastki jakże na razie daremny Szeszko czy Ugarte, a za Mounta wszedł syn Darrena Fletchera (swoją drogą, odkrywam że Fletcher ma bliźniaki, z których drugi jest dziś na ławce). Takie momenty mogą pokazać, że team coś ogarnia. Szału może ich gra nie robi, ale są pozytywy i może dowiozą 3 punkty.

Mecz Spurs-Thunder to chyba najbardziej symboliczny mecz NBA w ostatnim czasie. Thunder przegrali kolejny mecz i po raz pierwszy w sezonie przegrali wysoko. Spurs to spora niespodzianka wśród najlepszych. Nawet, gdy Wemby nie jest na parkiecie (ani też nazywany przez niektórych gwiazdą Fox), wyglądają bardzo dobrze. Zupełnie inna ekipa co rok temu. Gdy jest też Wemby - wyglądają bardzo mocno. Mimo odejścia Popa z trenerki, znowu jakby mają tę magię, że każdy się sprawdza, kurde, przecież w pierwszej piątce wychodzi Luke Kornet, 30-latek znany jako zapychacz składu przez całe życie. I też działa. Spurs wyglądają teraz lepiej, niż ktokolwiek w lidze. Intrygujące. No i na Święta grają jeszcze raz z OKC. Aha, no i Wemby chyba wymyślił swoje sypanie kredą.